Tükeniyorum. Tüketilmiş hayallerim beni sarıyor, boğuyor ve felç ediyor. Plastik cümleler duymak sanki beynimi saran bir küf gibi acıdan kıvrandırıyor, o sesleri susturamamak... İlk defa gerçek bir ses duyduğumu sanmıştım, gerçek, olduğu gibi biraz kusurlu biraz çocuksu ama gerçekti: o ses bile aşık etmeye yetti . Zihnimde var ettiğim o ses , asla bir sahibi olamayan...