Fener

Galiba denizin sonsuzluğunu, gökyüzünün görkemini en iyi yalnızlar anlayabiliyor. Yalnızdan kastım gerçekten yalnız olanlar; ateşi çıkınca su getireni olmayan, ölünce evden gelen korkunç kokudan öldüğü anlaşılanlar. Bir kitleye ait olunca sınırlı oluyorsun da karanlık yalnızlık dışında kimsen olmadığını fark ettiğinde sonsuz oluyorsun gibi. İçinde galaksiyi dize getirebileceğine olan korkunç inancın ve hissettiğin bir güç olsa da bir insan evladı merhaba dediğinde acaba bu beni ne kadar yararlar hesaplarının içinde kırılganlığın.

birinci tekil şahıs

Kilit noktanın en değer verdiğin şeyin anahtarın olmasıdır. Bir dairenin evin olduğunu anlamak için vaktin ve iştahın olmadığı için çöpe dökeceğini bildiğin yemekler yapmaktır. Alerjin olsa dahi kedine sarılıp uyumaktır. Hastalıktan sürünsen de eczaneye gidip, kendine çorba yapıp, çöplerini dökmektir.Akşam işyerinde mesai uzadığında herkes söylenirken zaten hali hazırda eve dönmek için hiç nedenin olmadığından içten içe yalnızlığı bir kaç saat ertelediğin için garip hissetmektir. İnsanları sevmeyen birisi için bile bazen tatsızlık