çaresizlik

hani olur ya ne yapacağını bilemediğin anlar. işte öyle bir haldeyim. Çok yalnız ve çok büyük sorumluluklar altında. Sanki uyansam her şey düzelicek gibi . sanki her şey yoluna girecekmiş gibi ama olmuyor. ne yapsam da olduramıyorum. Öyle yorgunum ki ruhumda yaşanmış binlerce hayatın olumsuz izleri var sanki. 27 yaşında bir yaşlıyım ben aslında. Hayattan elini eteğini çekmek isteyen. daha çocukken biliyordum ki aslında bu hayatın bana göre olmadığını . Yanlış yüzyılda yanlış bir yerde yanlış bir hayattaydım. Ölmeyi denedim, güçlü olmayı , umursamaz olmayı bir çok seçenği denedim başaramadım. çünkü ben asla kim olduğuma karar veremedim . dayanılmaz bir çaresizlik hissi bu . Sorumluluklar sözler , işler ve ve başarısızlık . öyle halsizim ki . sanki birisi sarılsa geçicekmiş ya da sanki dünya döndükçe hep izi kalacakmış gibi bir his. öyle güçsüzüm ki. nefes almak dahi yoruyor beni . şu anda başka birisi olmak istiyorum. hani şu her şeyin bir sözümünü bulan insanlardan birisi, sanki bu her zaman başka insanların hayatlarında ben değilmişim gibi . Öyle çok yok olmak istiyorum ki. zaman çizgisinden silinip gitmek . hiç varolmamış gibi.

bazen

bazen bir insanı o kadar çok seversin ki , onun hayatında bir sıfatı olmaz . Yani aslında o kadar fazla sıfatı vardır ki , ancak hepsi birleşip bir bütün oluşturursa o insanı niteleyebilir. O dosttur; kendini en yalnız hissettiğin an onu ararsın , Çocukluk arkadaşındır; yaşın kaç olursa olsun yanında bir külah dondurmayla sokaklarda bağıra çağıra gülebilir ve şımarabilirsin, ailedir; kimsesiz hissettiğinde orada olduğunu bilip, kendini güçlü ve koşulsuz güvende hissedersin , hocadır; aklın yetmediği yerde kendin kadar güvenip ona danışırsın , Aşktır ; saçmalatır , mutlu eder, güçlü ve çıplak hissettirir insana. bu sıfatların hepsi tek başlarına olduklarında yanlarında olumsuzluklarını da getiriler . ondan insanlara sıfatlar vermemek gerekir . bırakmalı o an o kişi hangisi olucağına kendi karar versin . Zaten özgürlük olmadan bunların hiçbiri anlam taşıyamaz ki .