Gözünüzün önünde iki kadın canlandırın. Prestijli bir üniversitenin bahçesinde bir kongre nedeniyle bulunan ellerinde kahveleri ve broşürleriyle sohbet eden iki kadın. Uzaktan yirmili yaşların ortalarında olduğunu belli eden hemen hemen aynı giyinmiş hani şu şık ve sade, sessiz ama merak uyandıran tiplerden. Tahmin ediyorum ki siz de uzaktan şu kapakları sade ve yazıları okunamayan kitaplar üzerine konuştuklarını falan tahmin edersiniz. Kim bu kadınların duruşlarının altında dibe vurduklarını,aldatıldıklarını, sabırlarının tükendiğini ve zamana yenilmiş olduklarını tahmin eder ki. Bugün o kadınlar neden yalnız olduklarını sorguladılar, kendilerine takılmış lakapları değerlendirdiler, bir zamanlar el üstünde herkes tarafından yere göge sığdırılamasalar da bu zamanlarda nasıl bu kadar unutulmuş olduklarını anlamaya çalıştılar. O kadınlar yaşlarına rağmen nasılda ruhlarının bu kadar ihtiyarladığını anlamaya çalıştılar. O kadınlar bugün gülümsemeleriyle birbirlerine ağladılar. Dışarıdan bakanlar mı ? Onlar yine görmek istediklerini gördüler; güçlü hayatla dalga geçen şımarık iki kadını...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder