Fener

Galiba denizin sonsuzluğunu, gökyüzünün görkemini en iyi yalnızlar anlayabiliyor. Yalnızdan kastım gerçekten yalnız olanlar; ateşi çıkınca su getireni olmayan, ölünce evden gelen korkunç kokudan öldüğü anlaşılanlar. Bir kitleye ait olunca sınırlı oluyorsun da karanlık yalnızlık dışında kimsen olmadığını fark ettiğinde sonsuz oluyorsun gibi. İçinde galaksiyi dize getirebileceğine olan korkunç inancın ve hissettiğin bir güç olsa da bir insan evladı merhaba dediğinde acaba bu beni ne kadar yararlar hesaplarının içinde kırılganlığın.