Çünkü insan hayatı tanımaya başladıkça bir insanın eğer isterse her şeyi yapabileceğini fark ediyor. Zaten yaşamı denge aramak üzerine kurulu iken insanların bu aralar çok tutarsızım sözlerine sadece gülüp geçiyor. Bazen ne kadar sevdiğinin değil ne kadar sevildiğinin değerli olduğunu anlayabiliyor. Nedenler ve bahaneler arasındaki uçurumun, aslında belirgin olması durumu daha da beter kılıyor. İnsan bazen sadece duymak ve bilmek istiyor.

Ne kadar garip değil mi aşk? ya da sevgi ya da ilişki ? Dünyadaki 7.125 milyar insandan herhangi bir tanesini görür görmez kendini aslında onu yıllardır tanıyormuş gibi hissetmek, ilk konuştuğunuzda bu hissin aslında birbirinize benzerliğinizden ileri geldiğini anlamak, ilk kavgadan sonra aslında onu hiç tanıyamadığını fark etmek ve ilk öpüştüğünüz de aslında tüm yaşamını en iğrençten ve en mükemmeline kadar onu var eden her özelliğini keşfetmek için geçirmeyi istemek. O yanındayken kendini dünyanın en mükemmel insanı hissetmek , konuşurken bir aptala dönüşmek ve asla ona yetemeyeceğini sanmak. Ve bir gün aslında hiç tanışmamış olmayı dilemek