Bu aralar hayattan fazlasıyla sıkılmış haldeyim (muhtemelen sizin gibi). Sürekli gençlik dizileri izliyorum, başım dönene kadar çikolata yemek günümün vazgeçilmez ritüeli, muhtemelen yakında hamile kıyafetleri satan mağazalardan giyinmem gerekecek. sabah uyandıktan sonra uzun bir süre boşluğa bakıp sonra da tekrar başıma yorganı örtmek gibi harika bir alışkanlık edindim. dolayısıyla tahmin ettiğiniz üzere işe ya geç kalıyorum ya da gitmiyorum okula da arada bir uğruyorum. Eskiden yapmaktan keyif aldığım şeyler bile tam bir eziyet konumunda yani kim en sevdiği cafede tek başına kitap okuyup manzara seyretmeyi eziyet bulur ki. Bana ne olduğu hakkında en ufak bir fikrim yok yani sıkılmak benim hayatımda pek rastlanmayan bir şeydi. neyse açıkcası bu yazıyı yazmaktan da sıkıldım