Karanlık beyaz

Çocukken en sevdiğim şey kar yağmasıydı. Gece kalkar kaloriferin üzerindeki mermere oturur karın yağışını seyrederdim. Eğer kar akşam erken yağarsa babam ve ablamla kar topu oynamaya çıkardık. Bozulmamış karların içinde ellerimi hissetmeyecek kadar üşüyüp sıcacık evime gelirdim. O zamanlar insanların sokakta yaşadığını, bebeklerin gece üşüdüklerini, sokaktaki hayvanların yemek bulamadıklarını gri taşlardan ibaret şehirlerde hiçbir yere sığınamadıklarını bilmezdim. Artık kar bana sadece mutsuzluk veriyor.