22 Temmuz 2010 Perşembe


Değişim ne kadar da garip bir şey. Bir anda , sormadan sorgulamadan fark etmek artık eski sen olmadığını. O güne bakarak dünün yanlışlarını düzeltmek. Yanında gerçekten olmasını istediklerini ayıklayıp yarına saklamak. Uyanmak belki de, defalarca daha uyanacağın bir düşün içinde yeniden uyanmak. Daha çok gülümsemek , her gülümsemene biraz daha anının ağırlığını ekleyerek. Daha sakin olmak heyecanlar karşısında ve daha fevri olmak cahillerin iftiralarında. Daha çok susmak mıdır bizi büyüten? Daha çok susarak daha çok dinlemek. Dinlenen her şeyden küçük bir pay çalarak ilerlemek. Sözlerin;söyleyenleri temsil ettiğini bilerek onları tanımak. Ve susarak anlatmanın asaletini öğrenmek.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder