bazen

bazen bir insanı o kadar çok seversin ki , onun hayatında bir sıfatı olmaz . Yani aslında o kadar fazla sıfatı vardır ki , ancak hepsi birleşip bir bütün oluşturursa o insanı niteleyebilir. O dosttur; kendini en yalnız hissettiğin an onu ararsın , Çocukluk arkadaşındır; yaşın kaç olursa olsun yanında bir külah dondurmayla sokaklarda bağıra çağıra gülebilir ve şımarabilirsin, ailedir; kimsesiz hissettiğinde orada olduğunu bilip, kendini güçlü ve koşulsuz güvende hissedersin , hocadır; aklın yetmediği yerde kendin kadar güvenip ona danışırsın , Aşktır ; saçmalatır , mutlu eder, güçlü ve çıplak hissettirir insana. bu sıfatların hepsi tek başlarına olduklarında yanlarında olumsuzluklarını da getiriler . ondan insanlara sıfatlar vermemek gerekir . bırakmalı o an o kişi hangisi olucağına kendi karar versin . Zaten özgürlük olmadan bunların hiçbiri anlam taşıyamaz ki .